Laat de zorg voor wilde dieren niet aan schietgrage natuurbeschermers over!

Er wordt flink gesteggeld over de herzieningen in de nieuwe Natuurbeschermingswet, die onder meer plezierjagers flinke beperkingen op zou kunnen leggen. Jagers zijn druk bezig om onze volksvertegenwoordigers te paaien, om toch alsjeblieft hun dure hobby te mogen blijven uitoefenen.

Het is wonderlijk dat maar zo weinig mensen zich hier druk over maken, terwijl ruim 72% van de Nederlanders zegt tegen de jacht te zijn. Wilde dieren zijn van niemand, of juist van ons allemaal, maar op de een of andere manier laten we de ‘zorg’ bij een stel zelfbenoemde deskundigen –plezierjagers – die beweren dat het beter is om in groepen wilde dieren te snoeien alsof het planten zijn.

De meeste hondenbaasjes weten dat hun hond gevoelens heeft. De laatste jaren is wetenschappelijk vastgesteld dat honden geestelijk te vergelijken zijn met peuters van een jaar of twee. Hondeneigenaren die zoiets al vermoedden, reageren hooguit verbaasd omdat het door wetenschappers bewezen moet zijn voordat anderen het zien. Bijna dagelijks wordt van een diersoort zo aangetoond dat deze een vorm van (hoger) bewustzijn heeft (dan gedacht). Het zal niet lang meer duren of het staat vast dat ook dieren als herten, zwijnen en ganzen hun soorteigen emoties bezitten en dat ze lijden bij angst, verlating, partnersterfte of moederloosheid.

Moet daarop gewacht worden voordat al die mensen die zeggen tegen de jacht te zijn in actie komen? Doen we als onze volksvertegenwoordigers die hun rug niet recht houden onder de jagerslobby?

Waarom zijn we toch zo dubbelhartig? We schrijven onze huisdieren – terecht – gevoelens toe, maar ontkennen die bij de dieren die we willen opeten of niet kennen. Dan heet het ineens ‘de natuur’.  We omarmen de voordelen van wetenschappelijke kennis voor onszelf en ons lijfsbehoud,  maar blijven hangen in antieke inzichten over onze medeschepselen, de dieren, en laten zelfverklaarde ‘natuurkenners’  hun gang gaan met hun moordpartijen. De natuur doet het stukken beter zónder mensen. ‘Oplossingen’ die gebaseerd zijn op ‘doden’, zijn niet meer van deze tijd en bewijzen alleen maar dat het bestaan van gevoelens bij dieren ontkend wordt. Wie zich straks verbaast dat staatssecretaris Dijksma de jagers toch weer meer vrij spel geeft dan beloofd, moet de hand diep in eigen boezem steken.