‘Wat Gij niet wilt dat U geschiedt..’

Bij ons in de buurt is een baby’tje geboren. Op een boerderij. In de voortuin staat een grote roze namaakooievaar en voor het raam hangen roze slingers. Naast het huis staat een grote stal, waar je, als je goed kijkt, koeien kunt zien die over de rand trachten te kijken naar de trampoline en het zwembad voor de kinderen van de boer. Je ziet dat deze boerenfamilie gek is op haar kinderen. Links achter de boerderij is zelfs een paardenbak en regelmatig zie ik de oudere kinderen met vriendjes en vriendinnetjes op hun pony’s rondrijden. De pony’s zijn echt hun knuffeldieren; ze hebben mooie stalletjes en als de kinderen naar school zijn, staan ze in een lommerrijk grasveldje achter het huis. Ruimte genoeg. Een eind uit de buurt van de voordeur, onder een paar bomen, staan op een verder onbruikbaar stukje grond zes witte koepels met daarvoor een hekje. In die koepels zitten pasgeboren kalfjes, bijproduct van de melk die de boer produceert. De producenten van de melk, de moeders, komen hun hele korte leven de stal niet uit.

‘Daar heb je haar weer’, zullen sommige lezers denken. ‘De wereld staat in brand en zij begint weer over die dieren’. Een kennis van mij zei: “Maak je eens druk om Poetin.” Maar dat is het juist. Alles heeft met alles te maken. Poetin – en volkstammen met hem- is het resultaat van zijn opvoeding en zijn cultuur, van wat hij als ‘juist’ heeft meegekregen. En hoe kunnen mensen die het leven van andersoortige wezens niet respecteren, ooit het leven van hun eigen soort respecteren? Van mensen die hun eigen familieleden mishandelen, blijkt maar al te vaak dat er een verleden met het mishandelen van dieren bestaat. Natuurlijk is dat niet altijd zo, maar feit is wel dat mishandeling zelden op zich staat en vaak een dergelijke oorsprong heeft.

O, u vindt dat wij de koeien- en kippen en varkens en geiten – níét mishandelen? Hoe moeten we dat dan wel noemen? Dieren doorfokken naar afmetingen die voor onze apparatuur geschikt zijn, uiers zo groot maken dat we de poten ook moeten verhogen? Dieren hun leven lang opsluiten, hun jongen meteen na de geboorte weghalen en hun melk zelf gebruiken? De moederdieren ‘afvoeren’ zodra de melkproductie een tikje afneemt? De jonge dieren, zolang ze nog niets opbrengen, in veel te kleine ruimtes wegbergen, omdat we geen zin hebben om energie te stoppen in hun welbevinden? Ik noem het mishandeling, vrijheidsberoving, marteling. Maar veel mensen lijken dit gewoon te vinden. Of, ook een mooie: “O jakkes, dat wil ik allemaal niet weten, hoor!”

Wij mensen maken er een zootje van. De wereld zou zo leuk en mooi kunnen zijn. Maar oorlog en landjepik gaan onverdroten door en ‘per ongeluk’ worden nietsvermoedende medelanders uit de lucht geschoten. Het deugt niet. Aan geen kant.

Voor  slachtoffers van wreedheden houden we stille tochten: dit moet vandaag nog ophouden! Maar voor de slachtoffers van de economie en onze lekkere trek doen we niks. Aan de immer voortdurende mishandeling van miljoenen dieren doen we niets, net zo goed als we bijvoorbeeld ook niets doen voor de andere –indirecte- slachtoffers van deze mishandelingen. Want wat dacht u van al die mensen die met overgewicht tobben tengevolge van dit alles? Melk en melkproducten – schappen vol verschillende soorten lekkere toetjes, kaasjes en andere melkflauwekulproducten- zijn er medeschuldig aan dat zoveel mensen (sinds het begin van de melkgolf) tobben met overgewicht. Melk is een dikmaker! Vaak lijden deze mensen onder zware lichamelijke en psychische klachten en worden in het medische circuit van het kastje naar de muur gestuurd.  Voor hen ook geen stille tochten. We worden al 60 jaar overspoeld met het sprookje dat veel melk drinken goed zou zijn voor onze botten, maar allang is bekend dat dit gedaan is op basis van foutief wetenschappelijk onderzoek en aangespoord werd door de wens de portemonnees van zuivelboeren te spekken. Melk onttrekt juist kalk aan onze botten. Osteoporose (botontkalking) komt bijna nergens zoveel voor als bij ons. Tabaksfabrikanten worden nog wel eens aangeklaagd als rokers longkanker krijgen, maar melkfabrikanten wassen hun handen in onschuld. Het deugt niet.

Zelfs mensen die niets met dieren ‘hebben’, moeten toch inzien dat het hele bestaan op aarde onlosmakelijk met elkaar verbonden is. Alles beïnvloedt elkaar, niets staat op zich. ‘Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.’ Ook al is die ander ‘maar’ een dier. Wie eenmaal begint met mishandelen van wat voor leven dan ook, maakt een grote kans hiermee niet meer te kunnen stoppen. En we weten allemaal waar dat toe leidt.

6 gedachten over “‘Wat Gij niet wilt dat U geschiedt..’”

  1. Goed geschreven. Je betoog legt de vinger maar weer eens op de zere plek. Ik worstel hier zelf mee: eet vegetarisch, maar ben mij ervan bewust dat ook achter mijn eitje en bekertje karnemelk evenveel dierenleed schuilt. De enige oplossing is zoveel mogelijk plantaardig te eten en te leven, maar dat vind ik praktisch en sociaal heel lastig. Ik vind overigens dat iedereen zijn eigen keuzes moet kunnen maken, maar dan wel geinformeerd.

  2. Je schrijft de afschuwelijke waarheid over dierenleed en de minachting tegenover vegetariërs zo pakkend!
    Ik eet al 14 jaar geen dieren en ik ben er blij mee! Als ik een wens mag doen is het dat de hele mensheid vegetarisch wordt!!!

  3. Ik rijdt elke dag in rijsbergen op de kaarschotseweg langs een boerderij die zijn restkalfjes langs de weg zet in die witte bakken. Ik wordt zo misselijk van het zien van deze baby’s dat ik geen melk meer lust. Ik voel me zo machteloos, graag zou ik iets doen voor deze dieren. Erger nog de mensen die mij raar vinden omdat ik hier over nadenk maar zelf niets willen weten.

  4. Ik kan me heel goed vinden in wat je schrijft,ook het stukje hier over het lijden van zij die plantaardig eten.Ik vind het fijn dat ik het gevoel heb een zielsgenoot gevonden te hebben en ik hoop dat velen zich laten inspireren door je weblog.

  5. Wat zou er een fijn leven op aarde zijn als er respect zou zijn voor alles wat leeft en bloeit.
    Wat is het mensdom toch dom,leg de wapens neer en gun alles wat leeft en bloeit het recht hiertoe.
    Neem het fraaie verhaal van Annemarie van Gelder ter harte.

Reacties zijn gesloten.